Mai ve Siyah | Kemal Seyhan

20.10.2012 / 20.11.2012 | Basın Bülteni

Kemal Seyhan'ın işlerinin geneline baktığımızda onları dört kelimeye sığdırmak mümkün: yatay | dikey | renk | yoğunlaştırma. Sanatçı, bu dar vokabülerin sözcüklerini birbirine eklemlerken, bir dizi kuralla kendini kısıtlıyor; siyahla başlamak, yatay ve dikeyi tuvale boylu boyunca ve tek hamlede uygulamak, resim yüzeyinde büyük - küçük, kapsayan - kapsanan, içeri - dışarı gibi basit topolojik ilişkilerden kaçınmak; bu meyanda, | rengi tuvalde alan tanımlama kamacıyla kullanmamak, başlıca | yoğunlaştırmanın emrine vermek | her türlü üç boyut yanılsamasını imkansızlaştıran,mükemmelleştirilmiş bir yüzey yaratmak | yüzey dışında herşeyi, tuvalin arkasını,yanını,tamamen dikkat alanı dışında bırakmak ...
Seyhan’ın işlerinde, bu vokabüler ve kurallar tuvale kırk, elli, altmış kere tatbik edilerek üretiliyor. Elli kilo boya, binlerce spatula darbesi ile kırk, elli, altmış yüzey halinde tuvale sürülüyor.